سفر به استان فارس
در طول سفر به استان فارس در يك مسافرت خا نوادگي با يك ديد كارشناسي به مزارع و باغات و زمين هاي باير كنار جاده نگاه مي كردم كه به شرح ذيل خلاصه ميگردد .
1-در حدود 900 كبلومتر فاصله شهرستان ملاير تا شيراز مي باشد واز4
استان همدان : مركزي : اصفهان و فارس گذ شتيم كه نز ديك به 400
كيلومتر اطراف شهر ها اراضي داير( آبي و ديم ) و مابقي اراضي باير
( لم يزرع ) بود و متاسفانه بايد گفت كه ايران كشوري نيمه خشك است
2- آبياري باراني در مزارع كنار جاده ها جلب توجه مي كرد و حاكي از رويكرد درست جهت اسنفاده بهينه از آبها ي زير زميني مي باشد .
و با توجه به كمبود آب كشاورزي و افت آبهاي زير زميني در سالهاي اخير سياست هاي كلان كشور بايد در راستاي حمايت بيشتر از آبياري
تحت فشار باشد .
3- كشت هاي مكانيزه استان فارس به خصوص ذرت چشمگير بود و با توجه به شرايط آب و هوايي مناسب امكان توسعه و حمايت بيشتر از آن وجود دارد .لازم به ذكر است ذرت دانه اي در كشور كمبود است و خود كفايي در اين محصول امكان پذ ير است .
4- مزارع چغندر قند استان اصفهان بسيار عالي بود و با توجه به اين كه سطح زير كشت اين محصول در سال هاي اخير كاهش زيادي داشته
كشاورزان چغندر كار بايد مورد توجه بيشتري قرار گيرند .
5 – مزارع لوبيا در استان مركزي در حال برداشت بود و مركز تحقيقات حبوبات كشور در خمين مي باشد و اين مركز كار هاي خو بي در رابطه با جمع آوري ارقام محلي به عمل آورده است و توصيه رقم لوبيا قرمز گلي از جمله خدمات اين مركز مي باشد .( در ملاير به صورت نمايشي كشت شد و نتيجه خوبي داشت )
6- مزارع آفتا بگردان ( روغني و آجيلي) از كنار جاده مشخص بود و
زيبايي خاصي داشت و كند وهاي عسل در كنار مزرعه ديده مي شد .
7-و در پايان يا دي از شكو ه و عظمت تخت جمشيد باقي مانده از ايران
باستان بايد نمود كه حاكي از رونق كشاورزي در آن دوران مي باشد .